دسته: آنتی ویروس  

آپدیت شد!
آخرین نسخه ی کامل و بی نقص برنامه های محافظتی مک آفی (8 ابزار در یک پک)

هیچگاه بدون داشتن یک نرم افزار ضد ویروس مناسب وارد اینترنت نشوید! امروزه با گسترش استفاده از شبکه اینترنت در میان کاربران رایانه، اینترنت به محیط مناسبی برای انتشار انواع ویروس ها، کرم ها، تروجان ها و برنامه های مخرب تبدیل شده است!
McAfee VirusScan يکی از برترين و قدرتمند ترين ضد ويروس ها در سراسر جهان ميباشد، که از محبوبيت و شهرت فراوانی نيز برخوردار است جدیدترین نسخه ی اين نرم افزار به تازگی به بازار عرضه شده است، علاوه بر سرعت بالاتر در زمينه ی جستجو، توانايی های جديد و قدرتمند تری در زمينه ی يافت و نابود سازی و جلوگيری از فعاليت های ويروسها و نرم افزارهای مضر و ناخواسته رو داراست! اين نرم افزار اگر از عهده ی ويروسی برنياید و يا آن فايل برايش ناشناخته و در عين حال مشکوک باشد فوراً خود را به سايت مرجع برای دريافت آخرين اطلاعات ويروسی متصل و آپديت ميکند.

برخی ويژگيهای این نرم افزار معروف و قدرتمند عبارتند از:
- Always-on Protection: فعال بودن همیشگی در حافظه سیستم برای شناسای و پاکسازی انواع ویروس ها و برنامه های مخرب به صورت بلادرنگ و بروز شدن خودکار
- Auto Cleaning: حذف و پاکسازی خودکار انواع ویروس ها، کرم ها، تروجان ها و برنامه های مخرب
- Secure Data Shredding: نابود کردن فايلها به گونه ای غير قابل Recovery!
- Email Scanning: چک کردن انواع Email از سرورهای مختلف هم از لحاظ ورودی و هم خروجی فايلهای اتصالی در بسياری از نرم افزارهای مديريت Email!
- Instant Message Scanning: محافظت از نرم افزار های گفتگو و چت مانند Yahoo! Messenger و MSN Messenger و AOL و .. که فايلهای رد بدل شده در اين محيط ها رو در هنگام فرستادن و دريافت برای ويروس چک ميکند!
- ™WormStopper: جلوگيری از ورود کرمها و بستن راه ورود آنها
- Detects Spyware, Adware, and Web Dialers: يافتن نرم افزارهای جاسوسی و مخرب و در سيستم و پاک کردن آنها همچنين WebDialer ها که به طور خود کار شماره ی سرور رو ميگيرند، از کارها اين بخش نرم افزار است.
- ™ScriptStopper: بسياری از ويروس ها امروزه از طريق کد نويسی ها و Script ها منتقل ميشوند اين بخش از نرم افزار هر نوع Script مشکوکی رو متوقف ميکند و به شما اعلام ميدارد! (اين بخش ميتواند در زمينه يافتن تروجانهايی که از Injection برای نصب روی سيستم استفاده ميکنند بسيار مفيد باشد!)

ادامه مطلب

دسته: آنتی ویروس  

BitDenfender یکی از محبوب ترین و قدرتمندترین نرم افزار های امنیتی و ضد ویروس های حال حاضر دنیای كامپيوتر است كه توسط كمپاني قدرتمند SOFTWIN طراحي و ارائه شده است. اين آنتي ويروس در سال هاي  اخیر به شهرت و محبوبیت قابل توجهي دست یافته و نظر بسياري از كاربران رايانه اي دنيا را به خود جلب کرده است.
اخيرا نسخه ی 2007 و دهمین ویرایش از این ضد ویروس قدرتمند طراحي شده كه با نام BitDefender Antivirus Plus v10 عرضه شده است، اين ضد ويروس داراي يك بانك اطلاعاتي قدرتمند بوده كه دارای قابليت Update و بروز رساني است که آن را همواره در شناسايي و كشف جديدترين ويروس هاي دنيا ياري مي رساند، از دلایل اصلی برتري این ضد ویروس نسبت به ديگر رقباي خود، قدرت بسیار بالا در شناسایی انواع داده هاي آلوده، محيط كاربري ساده، بهره گیری از جدید ترین فن آوری های روز، قابلیت به روز رسانی سريع بانك اطلاعاتي و قیمت بسیار ارزان آن اشاره کرد.

برخی از قابليت هاي كليدي این نرم افزار محبوب عبارتند از:
- افزایش قابلیت شناسایی ويروس ها در بخش B-HAVE برنامه، جهت کشف ویروس های جديد (اين بخش برنامه، ويروس ها را از روی رفتار مشکوک و بهره گیری از فن آوری های نوین و بي نظير خود شناسايي كرده و حذف ميكند)
- قابلیت  شناسایی و حذف Rootkit ها و ديگر نرم افزار مشکوک موسوم به جاسوس افزارها و کنترل از راه دور سیستم
- داراي قابلیت جدید Web Scanning، جهت جلوگیری از آلودگی ويندوز شما در هنگام گشت گذار كاربر در دنياي اينترنت
- محافظت از ویروس هایی که از طریق به اشتراک گذاری داده ها به صورت p2p و یا ارتباط از طریق پیام رسان ها رد و بدل می شوند

ادامه مطلب

کارت گرافیک یکی ازعناصر مهم در کامپیوتر است  که  با  توجه به نوع استفاده و نياز کاربران، دارای مدل های متفاوت با پتانسيل های مختلف می باشد. کاربران با توجه به امکانات کارت گرافيک قادر به استفاده از بازی های کامپیوتری پيشرفته ، مشاهده فیلم و انجام عملیات حرفه ای نظير ضبط و ويرايش فیلم ، می باشند. در زمان استفاده از تصاوير گرافيکی حجيم و يا برخی بازی های کامپيوتری، ممکن است تصاوير بصورت منقطع  نمايش داده شوند، در چنين مواردی استفاده از يک کارت گرافيک مطلوب و با سرعت مناسب ، علاوه بر افزايش کارآئی سيستم ، امکان پردازش تصاوير دو بعدی و يا تصاوير سه بعدی استفاده شده در بازی های کامپيوتری را با سرعت بيشتر فراهم می نمايد .برخی از کارت های گرافيک دارای امکانات متنوعی نظير پورت های ورودی و خروجی برای اتصال به دوربين های ديجيتال و تلويزيون بوده و در برخی از مدل های ديگر امکان اتصال بيش از يک نمايشگر به کامپيوتر ، وجود دارد. کارت های گرافیک در مقایسه با گذشته دارای امکانات  بيشتر، کيفيت بهتر و توانائی مطلوب بمنظور بازخوانی تصاوير می باشند.

جایگاه کارت گرافیک
توليد کنندگان کارت ها  و تراشه های ( Chip set )   گرافيک  ، سخت افزار خود را هر شش ماه تغيير و بهنگام می نمايند . طراحان و پياده کنندگان  محصولات نرم افزاری با اتکاء به پتانسيل های ارائه شده توسط کارت های گرافيک ، قادر به توليد محصولات متنوعی نظير بازی های کامپيوتری پيچيده و با گرافيک بالا می باشند .بازی های کامپيوتری تنها دليل ارائه کارت های گرافيک جديد نبوده و در اين راستا دلايل ديگری همچون استفاده از امکانات جانبی ارائه شده توسط آنان نيز موردنظر می باشد.امکان دسترسی به دو و یا سه تصویر بطور همزمان ، استفاده از پورت DVI  ( اينترفيس ديجيتالی ويدئو) ، اینترفیس های S-Video و پورت های( Firewire  (IEEE 1394  ، نمونه هائی از امکانات ارائه شده در کارت های گرافیک جدید می باشند .

ویژگی ها ی مهم  
از مهمترین ویژگی های مرتبط با کارت گرافيک ، می توان به موارد زیر اشاره نمود :

•  پردازنده  : امروزه به برکت وجود پردازنده های استفاده شده در کارت های گرافيک ، امکان مشاهده تصاوير سه بعدی متحرک بطور کامل فراهم شده است . کارت های گرافیک قادر به پشتیبانی از تصاویر ویدئوئی سه بعدی و بازی های کامپیوتری بنحو مطلوب و با بهترین وضعیت نمایش می باشند . زمانيکه بازی های کامپيوتری با سرعت  شصت فريم در ثانيه و يا بيشتر نمايش داده شوند ، وضعيت مطلوبی فراهم و تصاوير فاقد هر گونه لرزشی خواهند بود(چشم انسان در این سرعت قادر به تشخیص لرزش تصاویر نمی باشد). کارت های گرافیک ارزان قیمت بخوبی جوابگوی بازیهای قدیمی می باشند . کارت هائی که قادر به توليد فريم ها با سرعت بيشتری باشند ، امکان مشاهده تصاوير و بازی های کامپيوتری در  Resolution بالاتررا بخوبی  فراهم می نمايند. بمنظور اجرای بازی های کامپيوتری که از تکنولوژی  DirectX 8 استفاده می نمايند ، می بایست از کارت هائی که تکنولوژی فوق را حمايت می نمايند ، استفاده گردد.
   

•  حافظه . در موارديکه از کامپيوتر بمنظور انجام عمليات حجيم گرافيکی نظير بازی های کامپيوتری و يا ويرايش تصاوير ويدئوئی استفاده می گردد ، اطلاعات مورد نياز بمنظور نمايش تصاوير در حافظه RAM کارت گرافيک ذخيره می گردد . کارت های گرافيک بمنظور انجام مطلوب و سريع اينگونه فعاليت ها به حجم بالائی از حافظه  نياز خواهند داشت . بموازات افزايش  پيجيدگی بازی های کامپيوتری يا حجم عمليات گرافيکی  به حافظه بيشتری نياز خواهد بود.  استفاده مناسب و بهينه از حافظه کارت گرافيک می تواند تضمين لازم در خصوص نمايش بدون نقص تصاوير را ارائه نمايد.اكثر كارت های گرافیكی دارای 32Mb تا 64Mb  حافظه از نوع DDR SDRAM می باشند. مدل های پيشرفته تر و در عين حال گرانتر، دارای حافظه ای بین 64MB تا 128MB می باشند.برای بازی های قدیمی ، حافظه ای به ميزان  32MB كافی بوده ولی  كیفیت و سرعت انتقال تصاویر در آنان نسبت به  كارت های جدید خصوصا" در Resolution 1600 * 1200 ، مطلوب نخواهد بود. بمنظور استفاده از بازی های گرافيکی پيشرفته و Resolution بالاتر ، پیشنهاد می گردد از كارت های گرافیكی که دارای حداقل  128Mb حافظه می باشند ، استفاده گردد .اكثر بازی های جدید به  حافظه ای بیش از 128MB نياز نخواهند داشت . در صورت تمايل و ضرورت می توان  از كارت ها ئی که دارای حافظه بیشتری هستند، استفاده نمود( عدم ضرورت ارتقاء کارت گرافيک در موارديکه  يک بازی کامپيوتری با حجم بالای گرافيک عرضه می شود ) .  
  تراشه های گرافیكی كه بر روی مادر برد كامپیوتر قرار دارند ( OnBorad) از حافظه اصلی سیستم استفاده می نمایند( با توجه به اشغال بخشی از حافظه توسط کارت گرافيک موجود بر روی مادربرد ، فضای کمتری در حافظه اصلی برای ساير عمليات باقی خواهد ماند ) . در اغلب كامپیوترهای ارزان قيمت که از پردازنده هائی با توان عملياتی کمتر استفاده می شود ( نظير پردازنده های  Celeron محصول شركت Intel و یا Duron محصول شركت AMD ) ، كارت گرافیكی بر روی مادربرد تعبیه شده است. كامپیوترها ی فوق ، دارای توانایی قابل قبولی بوده و برای  كاربران معمولی كه از كامپیوتر به عنوان یك ابزار كار معمولی استفاده می نمایند، بسیار كارآمد بوده  ولی در صورتيکه کاربرانی نيازمند انجام عمليات گرافیك سنگین بوده و يا قصد استفاده از بازی هائی را داشته باشند که دارای گرافيک بالا می باشد ، سيستم های فوق کارآئی مناسبی نخواهند داشت .
   

• امکانات جانبی: برخی از كارت های گرافيک دارای امكانات جانبی اضافه ای بوده که امکان استفاده از آنان توسط سخت افزار و يا نرم افزارهای مربوطه در اختيار کاربران  قرار می گيرد. در ادامه به برخی از اين امکانات ، اشاره می گردد :
  
  - خروجی DVI: از كارت های گرافیك كه دارای اينترفيس ويژوال دیجیتال می باشند ، بمنظور اتصال به مانیتورهای دیجیتال  استفاده می گردد. با استفاده از اينترفيس  DVI و پورت خروجی  DVI، امکان  اتصال  کارت های گرافيک به  انواع مانیتورهای دیجیتال و آنالوگ  ، فراهم می گردد .
  
  - ورودی / خروجی S-Video: پورت خروجی S-Video ، امکان ارسال سیگنالهای ویدئویی را به تلویزیون، VCR و سایر دستگاههای مشابه فراهم می نمايد. با استفاده از پورت ورودی S-Video ، می توان تصاوير ویدئویی را از وسایلی نظیر VCR، دوربین های فیلمبرداری به كامپیوترتان تغذيه نمود.
  
  - ورودی/ خروجی مركب: پورت های مرکب دارای عملکردی مشابه پورت های S-Video  بوده با اين تفاوت که امکان اتصال به تجهیزات  قدیمی كه دارای پتانسيل لازم بمنظور ارتباط و استفاده از پورت  S-Video نمی باشند را فراهم می نمايد .اكثر كارت های گرافیك  كه دارای پورت های S-Video  می باشند ، دارای يک کابل لازم بمنظور تبديل پورت فوق به پورت های مرکب می باشند .
  
  - نمایش دو تصویر: بمنظور اتصال کامپيوتر به يک مانيتور ديگر و يا تلويزيون ( مشاهده دو و یا حتی سه تصویر جداگانه ) ، می بايست از يک  کارت گرافيک که دارای پورت های اضافه و RAMDAC (تراشه هائی که  تصاویر دیجیتال  را به سیگنالهای آنالوگ تبدیل می كنند) اضافی ، استفاده گردد
  
  - Overclocking: اجرای پردازنده موجود  بر روی يک کارت گرافيک سريعتر از سرعت مشخص شده توسط توليد کننده ، به امری متداول توسط برخی بازی های کامپيوتری تبديل شده است . وضعيت  فوق ، باعث فشار بيش از حد مجاز به کارت گرافيکی در ارتباط با توليد خروجی شده و در نهايت می تواند سوختن كارت گرافیكی را بدنبال داشته باشد .برخی از تولید كنندگان نظير Gainward ، كارت هایی را ارائه نموده اند كه  دارای ويژگی  Overclocking  می باشند . برخی ديگر از توليد کنندگان نرم افزارهای Overlocking را بهمراه کارت گرافيکی خود عرضه نموده و تعدادی ديگر از توليد کنندگان نظير ATI از ويژگی فوق حمايت نمی نمايند . قبل از فعال نمودن ويژگی Overlocking می بايست  دستورالعمل های ارائه شده توسط توليدکنندگان مربوطه به دقت مطالعه گردد .  
  
   -Anti-aliasing ، در گرافیك كامپیوتری به هموار نمودن ( صاف و يکدست )  ظاهر ناهموار و پلکانی اشكالی چون خطوط مورب،‌منحنی ها و دوایر اطلاق می گردد . استفاده از ويژگی فوق در موارديکه دارای يک Resolution پائين می باشيم ، مفيد خواهد بود. علت بروز اين ناصافی ها ،  به دلیل پایین بودن كیفیت تفكیك پذیری بوده و می توان بمنظور برخورد با مشکل فوق ، از امکانات سخت افزاری و يا نرم افزاری خاصی استفاده نمود . برخی از کارت های گرافيک جديد از ويژگی فوق حمايت می نمايند.در صورت فعال نمودن ويژگی فوق ، سرعت نمایش فريم ها در يک ثانيه  كاهش خواهد يافت .بنابراین استفاده کنندگان بازی های کامپيوتری ، می بايست بین نمایش سریعتر و استفاده از تصاویر هموار، یكی را انتخاب نمايند .
   

تشریح مشخصات
در زمان تهيه يک کارت گرافيک می بايست موارد متعددی همچون میزان حافظه ، نوع اينترفيس ها ، تعداد پورت های ورودی و خروجی به دقت بررسی و مشخص گردد . قيمت يک کارت گرافيک با ميزان کارآئی آن ارتباط مستقيم دارد . کارت های گرافيک موجود که از تراشه های ATI و NVida  استفاده می نمايند ، دارای کارآئی مناسب در ارتباط با نمايش تصاوير سه بعدی می باشند . استفاده از کارت های گرافيک قدرتمند ،  صرفا" مختص کاربرانی است که نوع فعاليت آنان بگونه ای است که به پتانيسل های بالای اين نوع از کارت ها نياز دارند. جايگاه و نقش حافطه در کارت های گرافيک ، بسيار حائز اهميت بوده و اولويت آن نسبت به ساير پارامترهای موجود بمنظور گزينش يک کارت گرافيک، بيشتر است ( بازی های گرافيکی پيچيده و با گرافيک بالا ، نيازمند استفاده از حافظه بالائی می باشند ) .  در صورتيکه قصد اتصال کامپيوتر به يک نمايشگر ، تلويزيون و يا دوربين فيلمبرداری  وجود داشته باشد ، می بايست کارت گرافيکی انتخابی دارای پورت های مورد نظر باشد .
پارامترهای زير را می توان در زمان انتخاب يک کارت گرافيک  در نظر گرفت :

•  حافظه  
  حداقل :  32MB   پیشنهادی : 64MB   حداکثر :  128MB و یا بیشتر
  ميزان حافظه موجود بر روی کارت گرافيک ارتباط مستقيم با  کيفيت و سرعت نمايش اطلاعات داشته و حجم بيشتری از اطلاعات در حافظه ذخيره خواهد شد. سرعت تفسير و نمایش تصاویر خصوصا"  تصاویر سه بعدی با افزایش ميزان حافظه، بهبود و افزایش خواهد يافت . اكثر کارت های گرافيکی موجود از حافظه های DDR استفاده می نمایند.

• سرعت Clock  پردازنده گرافیک :
  حداقل :   166 مگاهرتز   پیشنهادی :  200 تا 250 مگاهرتز   حداکثر :  250 تا 325 مگاهرتز
   سرعت Clock پردازنده کارت گرافیك ، يکی از مهترين عوامل افزايش کارآئی يک  کارت گرافيک بوده که بيشترين تاثير را در رابطه با  انجام عمليات مرتبط با  تصاویر سه بعدی ،بدنبال خواهد داشت .

• نوع اینترفیس : 
  حداقل : PCI يا AGP   پیشنهادی :  AGP   حداکثر : AGP
  تقريبا" تمامی سيستم های جديد دارای يک اسلات AGP بمنظور اتصال كارت گرافیكی می باشند . سیستم هایی كه طول عمر آنان بیش از چهار سال بوده و يا  سيستم هائی که دارای کارت های گرافيکی Onboard می باشند ، ممکن است صرفا"  دارای اسلات های  PCI بوده که سرعت آنان بمراتب کمتر از اسلات ها ی AGP است .کارت های گرافيکی که از اسلات های  AGP استفاده می نمايند ، قادر به حمايت از سرعتی بالغ بر 4X می باشند. در کارت های گرافيک جديد، سرعت فوق به مرز 8X رسيده است. در صورتيکه سیستمی دارای اسلات  AGP با سرعت 2X یا 1X باشد ، امکان استفاده  از كارت های گرافیكی با سرعت 4X یا 8X وجود نخواهد داشت (متفاوت بودن ولتاژ آنان  ) .

• کانکتورهای  نمایشگر :
  حداقل :  یك کانکتور VGA برای نمایشگر CRT 
  پیشنهادی :  یك یا دو کانکتور VGA برای نمایشگرهای CRT 
  حداکثر :  یك یا دو کانکتور VGA یا یك خروجی دیجیتال  اضافه برای نمایشگرهای تخت
  بمنظور استفاده از کارت گرافيکی ، می بايست کارت گرافيکی دارای کانکتورهای  لازم بمنظور ارتباط با مانيتور باشد . كارت های گرافیك ، حداقل دارای یك پورت VGA بمنظور اتصال مانیتورآنالوگ به  كامپیوتر می باشند (مانیتورهای فوق در زمره مانیتورهای CRT یا LCD  آنالوگ تخت محسوب می گردند ) . كارت هایی كه دارای يک  کانکتور می باشند ، امکان استفاده از چندين تصوير و بالطبع چندين عمليات را فراهم می نمايند مثلا" می توان بر روی یك صفحه برنامه حسابداری را فعال و بر روی صفحه دیگر برنامه Word را  فعال نمود.

• پورت های  ورودی و خروجی .
   حداقل : موجود نیست   پیشنهادی :  S-Video یا مركب  حداکثر : تنوع اينترفيس ها
  در صورتيکه قصد ويرايش تصاویر ویدئویی وجود داشته باشد و يا بخواهيم از کامپيوتر بمنظور ذخيره تصاوير ویدئويی استفاده نمائيم و يا تمايل به استفاده از تلویزیون برای انجام بازی های كامپیوتری وجود را داشته باشيم ، می توان از يک کارت گرافيک  پيشرفته  که دارای مجموعه ای از پورت های ورودی ،  خروجی  و يا يک  TV Tuner  است ، استفاده نمود.

نکاتی دررابطه با تهیه کارت گرافیک
پارامترهای زیر را می توان در زمان انتخاب یک کارت گرافیک  در نظر گرفت :

• انتخاب کارت های گرافيک با توان متوسط .استفاده از يک کارت گرافيک پيشرفته صرفا" در موارد خاصی نظير بازی های کامپيوتری پيچيده و يا کاربردهای خاص تجاری، توصيه می گردد. در ساير موارد ، می توان با مشخص نمودن دقيق خواسته خود نسبت به تهيه يک کارت گرافيک با توان مناسب (الزاما" جديدترين نوع نخواهد بود ) ، اقدام نمود

• افراديكه به بازی های كامپیوتری علاقمندند نیازمند كارت های قويتری می باشند .يکی از مهمترين دلايلی که اغلب کاربران اقدام به تعویض كارت های گرافیكی می نمایند،استفاده از امكانات DirectX 8 مایكروسافت می باشد. تکنولوژی فوق پس از گذشت مدت زمانی اندک به يک تکنولوژی فراگير در اکثر بازی های کامپيوتری جديد تبديل شده است . هم اينک ،كارت ها ئی ارائه شده است که DirectX 9 را نیز پشتیبانی می نمایند. در صورتيکه تصميم به استفاده از جديدترين بازی های كامپیوتری وجود داشته باشد ، می بايست يک کارت گرافيک  قويتر انتخاب  گردد که قادر به حمايت از DirectX 9 API بوده و دارای حداقل  64MB حافظه از نوع  SDDDR  باشد .

• اطمينان از وجود حافظه DDR در کارت گرافيک اكثر كارت های گرافیك  پيشرفته  دارای حافظه ای از نوع DDR می باشند .( تعداد اندکی از کارت های گرافيک از حافظه فوق ، استفاده نمی نمايند).حافظه ها ی فوق ، سرعت كارت گرافیكی را افزايش خواهد داد.

• بررسی کارت های گرافيک متفاوت. بهترین روش برای انتخاب یك كارت گرافیكی، تست و بررسی مدل های متفاوتی از آنان و در نهايت انتخاب بهترين نمونه موجود است . در اين راستا می توان از سايت های متعددی بر روی اينترنت که بصورت مستمر کارت های گرافيک را بررسی ونتايج را منتشر می نمايند ، استفاده گردد .

• بررسی نحوه ارتباط كارت گرافیكی با كامپیوتر. اكثر كامپیوترهایی كه در طی ساليان اخير ارائه شده اند ، دارای يک اسلات AGP می باشند. برخی از مادربردها دارای اسلات  AGP نمی باشند ( خصوصا" در مادربردهای ارزان قيمت که كارت گرافیكی بصورت OnBoard می باشد ، اسلات AGP  وجود ندارد ) .قبل از تهیه هر نوع كارت  گرافيک لازم است از وجود اسلات  AGP بر روی مادربرد اطمينان حاصل نمود .

• تهيه کارت گرافيک متناسب و منطبق بر خواست ها . هرگز پول خود را برای ويژگی ها و پتانسيل هائی که به وجود آنان نياز نداريم ، نبايد هزينه نمود . در صورت عدم ضرورت ذخیره سازی و ويرايش  تصاویر دیجیتال ، می توان کارت های گرافيکی را انتخاب نمود که صرفا" دارای پورت های اساسی و اوليه  می باشند . قطعا" قيمت اين نوع از کارت ها بمراتب کمتر از کارت هائی است که دارای پورت های متنوع ورودی و يا خروجی بمنظور انجام عمليات حرفه ای می باشند . بنابراين می توان در مقابل پرداخت هزينه بيشتر برای امکاناتی اضافه که ممکن است هرگز از آنان استفاده نگردد ، كارتی با میزان حافظه بیشتر را انتخاب تا سرعت و كیفیت تصاویر بر روی سیستم وضعيت مطلوبتری پيدا نمايد .

انتخاب مادربرد ، يکی از تصميمات مهم در زمان تهيه و يا ارتقاء يک کامپيوتر است .انتخاب فوق ، علاوه بر تاثير مستقيم بر عملکرد فعلی سيستم ، بيانگر انعطاف سيستم در زمان ارتقاء نيز می باشد . قابليت های فعلی يک کامپيوتر و پتانسيل های ارتقاء آن در آينده ، جملگی به نوع مادربرد انتخابی بستگی خواهد داشت . امروزه بر روی مادربردها ، پورت های پیشرفته ای نظیر( Fireware(IEEE 1394و یا USB 2.0 و حتی کارت های ( تراشه ) صدای شش کاناله و کنترل های RAID وجود داشته که می توان از آنان در زمان ارتقاء سیستم  و بدون نياز به نصب امکانات جانبی ديگر ، استفاده بعمل آورد.
درزمان انتخاب یک مادربرد همواره سوالات متعددی در ذهن تهیه کننده ( خريدار ) مطرح می گردد: مادربردها چگونه با يکديگر مقايسه می گردند؟ پارامترها ی سنجش و وزن هر کدام چیست؟ ( پردازنده ها ، نوع تراشه ها ، نحوه ارتباط با دستگاههای ذخیره سازی ). معيار انتخاب یک مادربرد چیست ؟ Chip set های يک مادربرد بيانگر چه واقعيت هائی می باشند ؟ امکانات یک مادربرد چه تاثیراتی را در حیات فعلی و آتی سيستم بدنبال خواهد داشت؟ميزان کارایی و کيفيت یک سیستم تا چه میزان وابسته به پتانسیل های مادربرد می باشد ؟ موارد فوق ، نمونه سوالاتی است که  در زمان انتخاب يک مادربرد در ذهن تهيه کنندگان  مطرح می گردد. در این مقاله قصد داریم به برخی از پرسش های متداول در زمینه انتخاب یک مادربرد پاسخ داده و از این رهگذر با ضوابط و معيارهای انتخاب صحيح يک مادربرد بيشتر آشنا شويم .

جایگاه مادربرد
مادربرد ، پردازنده و حافظه سه عنصرحیاتی در کامپیوتر بوده که در زمان انتخاب مادربرد، سرنوشت پردازنده و حافظه نیز بنوعی رقم خواهد خورد.انتخاب مناسب یک مادربرد از جمله تصمیمات مهمی است که دامنه آن گريبانگير تجهيزات سخت افزاری ديگر نيز خواهد شد. انتخاب یک مادربرد قديمی و از رده خارج ( ولو اینکه در حال حاضر پاسخگوی نیازها و خواسته ها باشد ) می تواند زمينه بروز مسائل متعددی در ارتباط با ارتقاء و افزايش توان عملياتی کامپيوتر در آينده  را بدنبال داشته باشد . فراموش نکنيم ما کامپيوتر را نه بخاطر خود بلکه بخاطر اجرای برنامه ها ( در حال حاضر و آينده )  تهيه می نمائيم .

ویژگی ها ی مهم
از مهمترین ویژگی های مرتبط با مادربرد، می توان به موارد زیر اشاره نمود :

• Chip Set مادربرد ، عملياتی حياتی و مهم نظير روتينگ داده از هارد ديسک به حافظه و پردازنده را انجام و اين اطمينان را بوجود می آورد که تمامی دستگاههای جانبی و کارت های الحاقی ، قادر به گفتگو ( ارتباط ) با پردازنده می باشند . تولید کنندگان مادربردها ، با افزدون چیپ ست های متفاوت بر روی مادر برد تولیدی خود نظير کنترلر RAID و پورت های Fireware ، قابليت ها ی مادربرد توليدی خود نسبت به ساير محصولات مشابه را نشان می دهند .
  چیپ ست های موجود بر روی یک مادربرد ، باعث اعمال محدودیت در رابطه با انتخاب نوع پردازنده ، حافظه  و ساير تجهيزات جانبی ديگر نظیر کارت گرافیک ، کارت صدا و پورت های USB 2.0 می گردد. ( برخی از امکانات فوق نظير کارت صدا ، می تواند بعنوان پتانسيل های ذاتی همراه مادربرد ارائه گردد).  اغلب مادر بردهائی که از یک نوع مشابه Chip set  استفاده می نمایند ، ویژگی های متعارفی  را به اشتراک گذاشته ( به ارث رسیده از Chip set) و کارآئی آنان در اکثرموارد مشابه می باشد. آگاهی از نوع پردازنده ، حافظه ، سرعت کنترل کننده IDE ، کارت گرافیک و صدا ، می تواند کمک  مناسبی در خصوص انتخاب  مادربرد را ارائه نمايد (خصوصا" در موارديکه از Chip set مشابه استفاده می گردد ) .

• پردازنده :تولید کنندگان مادربرد در برخی حالات  ، فهرست مادربردهای تولیدی خود را بر اساس نوع سوکتی که مادربرد حمایت می نماید ، ارائه می نمایند. مثلا" سوکت 478 برای P4 و سوکت A برای Athlon . در اکثر کاربردهای تجاری ، کاربران تفاوت مشهودی را در ارتباط با سرعت بین دو  پردازنده Athlon و P4 مشاهده نمی نمایند در حاليکه ممکن است تفاوت قيمت آنان مشهود باشد.بهرحال نوع و سرعت پردازنده ای که می تواند همراه يک مادر برد استفاده شود ، يکی از نکات مهم در رابطه با انتخاب مادربرد است . 

• حافظه : امروزه اکثر مادربردها از حافظه های SDRam DDR )Double Date Rate) استفاده می نمایند . البته هنوز مادر بردهائی نیز وجود دارد که از RDRAM یا Rambus استفاده می نمایند. ( تعداد این نوع از مادربردها اندک است ).حافظه های DDR دارای سرعت های مختلفی بوده و پیشنهاد می شود که سریعترین نوعی را که مادربرد حمایت می نماید ، انتخاب گردد . تولید کنندگان مادربرد ،حافظه های DDR را بر اساس  سرعت Clock و یا پهنای باند تقسیم می نمایند . سرعت این نوع از حافظه ها ( DDR ) به ترتیب  از کندترین  به سریعترین نوع ،  بصورت زیر می باشد :

  DDR200 ( aka PC1600)  , DDR266 ( PC2100) , DDR333(PC2700) , DDR400(PC3200)

  بردهایی كه از RDRAM استفاده می نمايند  دارای Chip set   اینتل 850 یا 850E می باشند. این نوع  از حافظه ها ( RDRAM ) می بایست بمنظور افزایش کارآئی ، بصورت زوج بر روی مادربرد استفاده شده و اسلات های  خالی توسط  CRIMM تکميل ( پر) گردند.حافظه ها ی RDRAM، قادر به تامین پهنای باند بالای مورد نياز برنامه هائی با حجم عملیات سنگین  در ارتباط با حافظه، می باشند.( برنامه های ویرایش فیلم های ویديوئی و یا بازیهای سه بعدی گرافیکی) . قیمت حافظه های RDRAM نسبت به حافظه های DDR دو برابر است .حافظه های RDRAM در حال حاضر با دو سرعت متفاوت ارائه می گردند :  PC800 و PC1066 .  در صورت انتخاب  پردازنده ای از نوع  P4  که بر روی BUS با سرعت 533 مگاهرتز اجراء می گردد، سرعت بيشتر پردازنده معيار اصلی انتخاب قرار گيرد . در زمان انتخاب حافظه ، می بايست تعداد سوکت های DIMM و RIMM موجود بر روی مادربرد بهمراه حداکثر حافظه قابل نصب بر روی آن دقيقا" بررسی گردد.

• صدا و گرافیک :اكثر مادربردهای موجود دارای كارت صدا بوده و بندرت می توان مادربردی را يافت که فاقد اين قابليت باشد. آخرین مدل مادر بردها دارای چیپ  ست دیجیتالی صدای 6 كاناله بوده  كه برای   بازی ها و فايل های  MP3 مناسب تر می باشد. در صورتيکه قصد نصب يک کارت صدا بر روی مادر برد بمنظور افزايش کيفيت صدا وجود داشته باشد ، می توان با استفاده از Jumper و يا BIOS سيستم ، کارت صدای موجود بر روی مادربرد ( OnBoard ) را غير فعال و از کارت صدای مورد نظر خود استفاده نمود .در صورتيکه بخواهيم از بازی های کامپيوتری استفاده نمائيم که دارای گرافيک سه بعدی می باشند ، می بايست كارت گرافیك موجود بر روی مادربرد را غيرفعال و يک کارت گرافيک متناسب با نوع نياز را بر روی مادر برد نصب نمود.در اين رابطه لازم است به اين نکته دقت شود که مادربرد انتخابی  دارای اسلات  AGP باشد .امروزه  اکثر كارت های گرافیكی موجود از اسلات AGP بمنظور ارتباط با كامپیوتر استفاده می نمایند.

• نحوه ارتباط با دستگاههای ذخیره سازی : اكثر مادربردها، با استفاده از یك كنترلر IDE از درایوهای ATA/100 یا ATA/133 پشتیبانی می نمایند. بر اساس مطالعات انجام شده، تفاوت بین  دو استاندارد فوق ، بسیار ناچیز بوده و اين امر نمی تواند تاثیر چندانی در رابطه با انتخاب يک مادربرد را داشته باشد.انتخاب مادربردهایی كه توانایی پشتیبانی از RAID را دارند بسیار حائز اهميت است . با استفاده از كنترلر فوق ، می توان  بر روی یك كامپیوتر از دو هارددیسك بطور همزمان استفاده نمود. بدين ترتيب ، اطلاعات بر روی دو هارددیسك ذخيره و در صورت خرابی يک هارد ديسک ،می توان از هارددیسك دیگر استفاده نمود. (تهیه یك كنترلر RAID بتنهائی مقرون بصرفه نبوده و لازم است درزمان انتخاب ، مادربردی برگزيده شود که از RAID حمايت می نمايد).

• ارتباطات ( اتصالات ) : اکثر مادربردها  دارای پورت هایی نظير :  اترنت،‌USB2.0 و FireWire می باشند .برخی از مادربردهای جديد ، دارای امکاناتی بمنظور خواندن  Flash Memory می باشند. اخیرا"‌ مادر بردهایی به نام Legacy  free مطرح شده اند که  نیازی به پورت های جداگانه نداشته و تمامی پورت ها بطور مختصر در یك پورت تعبیه شده اند.

تشریح مشخصات
در اكثر موارد تهیه یك مادربردجديدهمراه با خرید پردازنده و حافظه اصلی نیز می باشد.  بدين دليل لازم است بررسی لازم در خصوص تاثير اين قطعات بر کارآئی مادربرد نيز مورد بررسی و توجه قرار گيرد .فراموش نکنيم که همواره پردازنده های جديد و با سرعت بالا دارای قيمت بمراتب بالاتری نسبت به نمونه های قبل از خود بوده و در صورتيکه ضرورتی به استفاده از پردازنده های جديد ، سريع و در عين حال گران وجود ندارد ، می توان با توجه به نوع نياز خود از پردازنده های ديگر( با سرعت کمتر نسبت به آخرين مدل های موجود )  که با مادربرد انتخابی نيز مطابقت می نمايند، استفاده نمود.
يکی از اجزاء مهم هر مادربرد ، Chip set می باشد که اطلاعات متنوعی را در ارتباط با توانائی مادربرد مشخص می نمايد . نوع پردازنده و  حافظه ای که مادربرد می تواند حمايت نمايد ، برخاسته  از نوع Chip set يک مادربرد است . در برخی حالات نوع Chip set موجود بر روی يک مادربرد ، بيانگر نوع پورت های صدا، ويدئو و کارت شبکه نيز می باشد ( عناصر فوق بصورت onboard بر روی مادربرد تعبيه می شوند ) . در زمان انتخاب يک مادربرد لازم است به اين نکته دقت شود که تفاوت بسيار بالائی  بين مادربردها از لحاظ قيمت وجود نداشته و می توان با در نظر گرفتن تمامی جوانب مادربردی را انتخاب نمود که دارای امکانات جانبی نظير کارت شبکه و کنترلر RAID باشد. ( تفاوت قيمت بين اين نوع از مادربردها با مادربردهائی که فاقد امکانات فوق ، می باشند زياد نمی باشد) .
پارامترهای زير را می توان در زمان انتخاب يک مادربرد در نظر گرفت :

• حمایت از پردازنده :
  حداقل : قادر به حمایت از پردازنده های رایج نمی باشد  .
  پیشنهادی : قادر به حمایت از پردازنده های AMD و يا اینتل باشد  .
  حداکثر :  قادر به حمایت از پردازنده های AMD و يا اینتل باشد.
  توانائی مادربرد انتخابی در رابطه با حمايت از پردازنده های موجود ، يکی از تصميمات مهم در زمينه  انتخاب يک مادربرد است ( حمايت ازپردازنده های خانواده AMD و يا اينتل )  .

• نوع حافظه :
  حداقل : DDR 200/266  
  پیشنهادی : DDR266/333  یا PC800/1066 Rambus   
  حداکثر  : DDR333/400 یاPC1066Rambus
  نوع و سرعت حافظه ای که بهمراه  يک مادربرد نصب می گردد ، تاثير مستقيمی بر کارآئی و در عين حال قيمت يک کامپيوتر دارد. حافظه های Rambus ، قابل استفاده بر روی تعداد اندکی از مادربردها بوده و قيمت آنان بمراتب بيشتر از حافظه های SDRAM می باشد .

• اتصالات جانبی :
  حداقل :  USB 1.1 
  پیشنهادی :   USB 2.0 در صورت امكان FireWire 
  حداکثر :  USB 2.0 و FireWire 
  در صورتيکه تصميم به تهيه تجهيزات جانبی نظير چاپگر، دوربين های ديجيتال و درايوهای خارجی CD-RW وجود داشته باشد ( درآينده ) ، پيشنهاد می گردد مادربردی تهيه گردد که دارای پورت های USB2.0 و Firewire باشد .

• عناصر مجتمع و پیوسته :
  حداقل :  كارت صدا 
  پیشنهادی : كارت صدای دیجیتالی، كارت شبكه و در صورت امكان پشتیبانی ازویدئو 
  حداکثر :  كارت صدای دیجیتالی و كارت شبكه
  اكثر مادربردها دارای امکانات از قبل تعبيه شده ای در رابطه با کارت صدا می باشند ( Onboard ) . در مادربردهای پيشرفته تر امکانات لازم در خصوص كارت های صدای 6 كاناله دیجیتال و كارت شبكه نيز پيش بينی شده است .برخی از مادربردها دارای تراشه های لازم بمنظور حمايت از گرافیك بوده که كه باعث کاهش هزينه ها خصوصا" در رابطه با کاربرانی می گردد که نوع استفاده آنان از کامپيوتر ، ضرورت  وجود  کارت های گرافيک قدرتمند را کم رنگ می نمايد .

• نحوه ارتباط با دستگاههای ذخیره سازی :
  حداقل : ATA /100 
  پیشنهادی :  ATA/133 در صورت امكان RAID 
  حداکثر :  ATA/133. RAID در صورت امكان Serial ATA
  سرعت اينترفيس هارد ديسک و ساير دستگاههای IDE استفاده شده را مشخص می نمايد.استاندارد جدید Serial ATA در مادربردهای جدید استفاده می شود(افزايش سرعت اينترفيس ).برخی از مادربردها امکان استفاده از RAID را فراهم می نمايند. در چنين مواردی می توان از  دو هارددیسك در یك سیستم استفاده بعمل آورد. بدين ترتيب کارآئی سيستم افزايش و در موارديکه  يکی از هاردديسک ها با مشکل مواجه شود ، امکان استفاده از هارد ديسک دوم وجود خواهد داشت .

نکاتی دررابطه با تهیه مادربرد 

• بررسی Chip sets . تولید كنندگان متعددی اقدام به توليد Chip set می نمايند .شركت هائی مانند Intel، Via،‌SIS، و NVida اكثر چیپ های موجود در بازار را تولید نموده و می توان تمامی آنان را به دو گروه عمده تقسیم نمود: چیپ هائی كه از  پردازنده های اينتل حمايت می نمايند و چیپ هائی كه از پردازنده های AMD پشتیبانی می نمایند.Chip sets  ،  مشخص كننده نوع حافظه ،‌ سرعت پردازنده و نوع تجهیزات جانبی نظیر صدا و ويدئو می باشد که مادربرد قادر به حمايت از آنان می باشد.

• عدم تهيه سريعترين پردازنده :تهيه سریعترین پردازنده موجود، مستلزم پرداخت هزينه بالائی خواهد بود . سرعت آخرين پردازنده با يک و يا دو مدل پائين تر، تفاوت محسوسی نخواهد داشت .

• تهيه سريعترين حافظه ای که ماربرد قادر به حمايت از آن می باشد . تفاوت مشهودی در ارتباط با کارآئی سيستم و در موارديکه از حافظه های با سرعت پائين تر استفاده می شود ، وجود نخواهد داشت ولی در صورتيکه تصميم به افزايش  حافظه در آينده گرفته شود ، پیدا نمودن حافظه ای با همان ظرفیت بسیار راحت تر خواهد بود( با توجه به اين واقعيت که ممکن است در زمان افزايش حافظه ، پيدا نمودن حافظه های قديمی مشکلات خاص خود را دارا باشد ).

• توجه به بروز برخی از مشکلات مرتبط با کارت های گرافيک همراه مادربرد . چیپ ست هائی كه امکانات گرافيک را بهمراه مادربرد ارائه می نمايند ( Onboard )  ، بخشی از حافظه سیستم را جهت ذخیره  اطلاعات گرافیكی ، استفاده نموده که همين موضوع می تواند کاهش کارآئی سيستم را بدنبال داشته باشد. پیشنهاد می گردد در صورت تهيه مادربردی با قابليت فوق ، چیپ گرافیكی آنرا غیر فعال  و از یك كارت گرافیكی ارزان قیمت استفاده گردد. درصورتيکه در آینده قصد استفاده از گرافیك بالا وجود داشته باشد ، می توان مادربردی را انتخاب که دارای ايننترفيس  AGP باشد.

• تهيه مادربردی با مشخصات بيش از نياز فعلی . در زمان انتخاب يک مادربرد سعی گردد ، مادربردی انتخاب گردد که امکان حمايت از  RAID ،‌ كارت شبكه ،پورت USB2 و FireWire  را دارا باشد. استفاده از چنين مادربردهائی از لحاظ اقتصادی نيز مقرون بصرفه بوده و در صورت نياز به استفاده از قابليت های فوق ، می توان از پتانسيل های مادربرداستفاده نمود( بدون هزينه مجدد) .

بالاخره انتظارها به سر رسید و نسخه ی جدید این مرورگر باوفا منتشر شد:
یکی از امن ترین و پر سرعتترین مرورگر دنیا که به عنوان برترین مرورگر سال انتخاب شد.
تمام امکانات این مرورگر رایگان بوده و هیچ نیازی به کارهای اضافه ندارد:
به دلیل حجمش نمی تونستم بزارم رو سایت پس در نتیجه آدرس زیر رو تو آدرس بار کپی کنید و نرم افزار رو دانلود کنید :
http://mirrors.rrbone.net/opera/win/850/en/ow32enen850.exe

مهمترين قسمت يک شبکه Wirless ٬ روتر (Router) است. Router ها هم مانند کارتهای شبکه به دو صورت Wired و Wireless هستند که مطمئنا برای يک شبکه Wireless از Wireless Router استفاده ميشه. Router در مرکز يک شبکه قرار ميگيرد و وظيفه ی اتصال تمامی اجزای شبکه را به عهده ميگيرد.

روتر های Wireless معمولا به همراه ۴ پورت RJ-45 ارائه ميشوند که به شما اجازه اتصال ۴ سيستم و يا پرينتر را به صورت Wired ميدهد. همچنين Broadband Router ها مانند آنچه در زير نشان داده شده است شامل يک ورودی RJ-45 از طرف مودم DSL يا Cable Modem ميباشد. به اين صورت شبکه شما به اينترنت متصل خواهد بود.

اگر توضيحات بالا شما را کمی سر درگم کرده است نگران نباشيد. برای اينکه تمامی مراحل متصل کردن شبکه را توضيح خواهم داد.

اما چه مقدار بايد برای اين روتر هزينه کرد؟ و آيا کار با يک روتر تمام است؟

در سناريوی ما يک کامپيوتر Desktop و يک laptop دو سيستمی هستند که بايد به يک ديگر متصل شوند و هر کدام نيز به اينترنت دسترسی داشته باشند. بر اين اساس يک ليست خريد مانند زير خواهيم داشت :

Wireless Router
شايد برای خريد روتر Linksys بهترين انتخاب باشد که قيمتی در حدود ۷۰ تا ۹۰ دلار دارد (دلار کانادا). همچنين D-Link ٬ Netgear ٬ Motorola ٬ Microsoft و ... نيز ميتواند از ديگر گزينه های شما باشند. هر کدام از اين شرکتها Router های زيادی در انواع مختلف دارند. در ميان تمامی آنها Motorola شايد يکی از پايين ترين قيمت ها را داشته باشد که ميتوان يک Router مدل G را با قيمتی حدود ۴۰ تا ۵۰ دلار خريد.

اگر شغلتان جمع كردن كامپيوتر و يا به هر دليل تصميم به خريد فلاپي درايو داريد احتمالا اين نكته ها به دردتان خواهد خورد :

خلاصه : در حال حاضر فقط فلاپي درايو ميتسومي بخريد.

مشروح : مدتهاست كه در بازار ايران فلاپي درايوهاي متعددي ديده مي شود ماركهايي از قبيل سوني ، تي يك ، ان اي سي و ميتسومي -- در سالهاي قبل دقيقا به خاطر دارم كه بهترين مارك فلاپي درايو مارك معروف تي يك بود هم هد قدرتمندي داشت هم ديرتز خراب ميشد و هم فلاپي را با قدرت بيشتري به بيرون پرتاب مي كرد و عجيب آنكه گارانتي هم نداشت اما بيشترين آمار فروش را از آن خود كرده بود.

حال در اين سالها چه اتفاقي افتاده كه فلاپي درايو تي يك به يكي از بدترين ها تبديل شده است موضوعي است كه بنده هم به درستي از آن خبر ندارم اما احتمالا توليد كنندگان داخلي و يا وارد كنندگان ، ماركهاي كاملا غير استاندارد را با اين نام معروف وارد كشور كرده اند .

در حال حاضر از ميان تمام فلاپي درايوهايي كه در بازار موجود است بنده فقط فلاپي درايو ميتسومي و آن هم به شرط داشتن گارانتي را توصيه و سفارش مي كنم البته توجه داشته باشيد كه اين توصيه فقط جهت زمان حاضر است چرا كه ممكن است در ماههاي آينده مارك بهتري نيز وارد بازار شود.

ضمنا با توجه به اينكه اكثر فلاپي درايوهاي كنوني پشت يك درپوش قرار مي‌گيرند حتما به قدرت پرتاب ديسكت توجه داشته باشيد و الا هميشه بايد به زور و التماس ديسكت را از حلقوم فلاپي درايو بيرون بكشيد.

<:P:>با این برنامه هر فایلی که تو کامپیوترتون هست را میتونید قفل گذاری کنید .
این برنامه در خودش بخشی هم برای مدیریت و نگهداری رمزهای عبور شما داره و آنها را در مطمئن ترین جای ممکن نگهداری میکنه و دارای سیستم رمزنگاری و قفل گذاری فوق العاده عجیب و قدرتمندی هم هست.
<:P:>                                                      <:P:>        حجم : 2.5 مگابایت <:P:>         Download   ::: <:P:>         Password : 12345

Linspire جديدترين نسخه‌ي سيستم عامل دسك تاپ لينوكس خود را كه براي تسهيل استفاده از لينوكس طراحي شده، عرضه كرده است.<:P:>                                                    
Linspire Five-0 براي كاربران كسب و كار، كاربران خانگي و مدرسه‌اي طراحي شده است. اين نرم‌افزار شامل يك رابط گرافيكي پيشرفته، يك لپ تاپ بهبود يافته و پشتيباني سخت‌افزار بوده كه داراي قابليت Wi-Fi ساده‌تر، بهينه سازي وب و بسياري از برنامه‌هاي كاربردي نرم‌افزار بهبود يافته است.
مايكل رابرتسون، مدير عامل Linspire گفته است: «استفاده ازLinspire Five-0 بسيار آسان است. اين نرم‌افزار، امكان استفاده از لينوكس را براي تمامي افراد فراهم مي‌سازد.»
Linspire Five-0 به همراه مجموعه‌ي برنامه‌ي كاربردي OpenOffice.org، يك مرورگر وب، كلاينت‌هاي ايميل و سرويس پيام فوري، ناظران چند رسانه‌اي و ابزارهاي تقويمي عرضه خواهد شد.
Linspire ادعا مي‌كند كه نصب جديد اين سيستم عامل، تنها ده دقيقه زمان مي‌برد. نصب اين محصول جديد ممكن است براي كاربران غير فني، دشوار باشد.
Linspire Five-0 به مبلغ بيست و هشت پوند و از طريق آدرس زير قابل دسترس است:
www.linspire.com/buylinspire 

<:P:>  <:P:>      ::: منبع : Zomorrod.com

به گزارش بخش خبر سايت IrITN.Com   ،به نقل از pcworld ، بخش موتور جستجوي ياهو ، سخت افزار و ساير منابع را براي موسسه wikipedia فراهم خوهد كرد تا از اين طريق از دايره المعارف آنلاين و رايگان wikipedia اين سازمان غير انتفاعي حمايت كند. <:P:>                                        
اين دو سازمان در بيانيه مشتركي خاطرنشان كردند كه كمك و حمايت ياهو مهمترين كمكي است كه wikimedia تا به حال از يك شركت اسپانسري دريافت كرده است.
ياهو همچنين چكيده اي از مطالب wikipedia را در بالاي نتايج جستجوي مربوطه و به شكل ميانبرهايي قرار مي دهد كه يا قسمت هايي از اطلاعات مربوطه هستند و يا لينك هايي براي اطلاعات مربوطه.
قراردادن ميانبر براي مطالب wikipedia براي جواب دادن به سوالات كارابرن و درست روي صفحه نتايج طراحي شده است تا كاربران به وب سايت هاي ديگر مراجعه نكنند و براي يافتن اطلاعات مورد نظر خود به جستجوي وقت گير آنها نپردازند.
ديويد مندل برات معاون بخش مضامين جستجوي ياهو در مصاحبه اي خاطر نشان كرد كه اين كمك و حمايت ياهو براي W:K:Media كاملا” رايگان است.

<:P:>ضربه دیگری اینتل را به لرزه در می آورد زیرا شرکت ای ام دی اعلام کرد که چیپهای دو هسته ای که دارای دو میکروپروسسور در یک چیپ تک هستند را عرضه میکند. پروسسوری بنام اپترون.

                      
به گزارش بخش خبر ComeToNet.com و به نقل از سیلیکون ولی، شرکت AMD حرکت خود را تنها سه روز پس از آن انجام میدهد که اینتل چیپهای دوهسته ای خود را برای دسک تاپ معرفی کرد. اما در بازار 4 بیلیون دلاری سرور، آینده به کدامیک تعلق دارد.
پت پاتلا مدیر بازاریابی سرور و ورک استیشن AMD میگوید بر این باور است که بازار سرور و ورک استیشن بر تقاضای دو هسته ای استوار است.
این پروسسورها وعده افزایش کیفیت محاسباتی را بدون مشکل گرمایی داده اند که آغازی بر پایان پروسسورهای تک هسته ای محسوب میشود. AMD طرح خود را برای Opteron به نحوی پیاده کرده است که میتوان تا چهار چیپ مختلف هر یک با دو پروسسور را به صورت زنجیری بهم وصل کرد.
مارتی سیر نایب رئیس AMD میگوید که چیپهای دو هسته ای از 30 تا 90 درصد از نمونه های تک هسته ای خود سریعتر هستند. با این حرکت همه میپرسند چرا AMD و باز همه میپرسند چرا AMD نه؟ باید منتظر بود تا این پروسسورهای جدید در کامپیوترهای تازه به بازار عرضه شوند.

<:P:>با این برنامه میتونید چندین سیتم عامل را بطور همزمان بر روی یک کامپیوتر نصب و اجرا نمایید. <:P:>  <:P:>                                                        <:P:>        حجم : 15.2 مگابایت <:P:>        Download    :::

انتخاب نوع منوی Start

با کلیک راست بر روی منوی Start یا نوار وظیفه وانتخاب گزینه‌ی Properties پنجره‌ای با عنوان Task Bar And Start Menu Properties باز میشود. از طریق زیربرگ Start Menu نوع منو را انتخاب کنید(Start Menu یا Classic)

پیکربندی منوی Start ساده:

در منوی Start ساده که مخصوص XP است در قسمت سمت چپ منو، برنامه های پرکاربرد کاربر نمایش داده میشود. این قسمت به دو ناحیه ی برنامه های ثابت و برنامه های پرکاربرد تقسیم بندی شده. قسمت برنامه های ثابت کاربر در ناحیه بالای پانل سمت چپ منوی Start قرار دارد که بطور پیش فرض برنامه های مورد استفاده ی کاربر برای کار با اینترنت و صندوق پست الکترونیک وی در آن گنجانده شده است.

برای اینکه برنامه ای را به این ناحیه اضافه کنید، کافی ست روی فایل اجرایی این برنامه( در هر محلی که باشد) کلیک راست کرده و گزینه ی Pin To Start Menu را انتخاب کنید و برای حذف برنامه‌ها از این ناحیه کافی‌ست بر روی آیکن مورد نظر کلیک راست کرده و Unpin… را انتخاب کنید.

در زیر این ناحیه و بعد از یک خط جداکننده لیست برنامه‌هایی که زیاد مورد استفاده‌ی کاربر قرار می‌گیرند قرار دارد.

برای تنظیمات بیشتر بر روی دکمه‌ی Start یا نوار وظیفه کلیک راست کرده و گزینه‌ی Properties را انتخاب کنید. پنجره‌ای با دو زیربرگ باز می‌شود. Start Menu و سپس Customize را انتخاب کنید.

زیربرگ General: از طریق این قسمت می‌توان اندازه‌ی آیکن‌ها(Small Icons یا Large Icons) را تعیین کرد.

در قسمت Programs تعداد برنامه هایی که در ناحیه ی برنامه های پرکاربرد کاربر نمایش داده میشوند مشخص میشود و دکمه‌یLear List لیست این برنامه ها را خالی میکند تا اصطلاحاً منوی Start خلوت تر شود.

بخش Show On Start Menu برنامه هایی که کاربر برای کار با اینترنت و صندوق پست الکترونیک(Email) خود از آنها استفاده میکند تعیین میشود. با برداشتن تیک آنها میتوان این برنامه ها را از منوی Startحذف کرده یا از طرق منوی مقابل نوع برنامه را تغییر داد.

زیربرگ Advanced: قسمت Start Menu Settings شامل دو گزینه است

:Open Submenus… نوع باز شدن زیرمنوها (مانند زیرمنویAll Programs)، اینکه برای باز کردن آنها نیاز به کلیک ماوس باشد یا تنها با توقف نمایشگر ماوس این زیر منوها باز شوند .

Highlight Newly…: میدانیم که چنانچه کاربر برنامه ی جدید نصب کند مسیر دسترسی به آن در قسمت All Programs (همان پوشه‌ی Programs معروف) قرار میگیرد. انتخاب این گزینه باعث میشود که چنانچه کاربر برنامه ی جدید نصب کرد، نام آن در زیرمنوی All Programs متمایز از بقیه و هایلایت شود.

قسمت Start Menu Items: نمایش یا عدم نمایش برنامه هایی که در قسمت سمت راست منو قرار میگیرند(مثل My Documentsو غیره) بطور مثال برای Control Panel سه تنظیم دارد: Display As A Link به این معنی که با کلیک بر روی نام Control Panel در منوی Start کنترل پنل باز شود، Display As A Menu که محتویات کنترل پنل را به صورت یک زیر منو در جلوی نام آن نمایش میدهد و سرآخر Don't Display که نام کنترل پنل را از منویStart حذف میکند.

قسمت Recent Documents: پوشه ای به نام My Recent Documents در منوی Start وجود دارد که حاوی لیست آخرین فایلهایی



است که کاربر آنها را باز کرده است. در این قسمت گزینه ی List My Most Recently… نمایش یا عدم نمایش این پوشه بر روی منوی

Start را تعیین کرده و دکمه ی Clear List باعث خالی شدن این پوشه میشود.

پیکربندی منوی Start کلاسیک:

با فشردن دکمه‌ی Customize مقابل گزینه‌ی Classic Start Menu پنجره‌ی تنظیمات باز م‌یشود. با استفاده از دکمه‌های Add و Delete می‌توانید برنامه‌های منو را کم یا زیاد کنید. دکمه‌ی Advanced محتویات منوی Start را Explore میکند( محتویات را در یک پنجره جداگانه نمایش میدهد). دکمه ی Sort محتویات منو را مرتب میکند و Clear لیست آخرین فایلهای باز شده را که در پوشه ی Documents قرار دارند را خالی میکند.

ناحیه Notification (اعلان):

ناحیه سمت راست نوار وظیفه ناحیه اعلان نام دارد( در ویندوز 98 به آن System Tray گفته میشد). در این قسمت لیست برنامه های مقیم در حافظه و نیز اعلانات(مثل اعلان تشخیص یک سخت افزار جدید) و برخی پیغامهای خطای ویندوز(مانند اخطار کمبود فضای یکی از درایوها)نمایش داده میشود.

نکته: زمانی که کاربر میخواهد برنامه ای را اجرا کند، سیستم عامل(ویندوز) آن برنامه را از هارد به روی حافظه اصلی(Ram) بار میکند. برخی برنامه های همیشه در Ram آماده ی اجرا هستند و نیازی به بارگذاری ندارند به این برنامه ها اصطلاحاً مقیم در حافظه (Memory Resident) گفته میشود.

برای تعیین نمایش یا عدم نمایش این برنامه‌ها، بر روی یک قسمت خالی از نوار وظیفه کلیک راست کنید، در قسمت پائین زیربرگ Taskbar قسمت Notification Area قرار دارد. تنظیمات آن عبارتند از:

Show Clock: تعیین نمایش یا عدم نمایش زمان

Hide Inactive Icons: تعیین پنهان کردن آیکنهایی از ناحیه ی اعلان که کمتر استفاده میشوند. با علامت زدن آن دکمه یCustomize فعال میشود. بافشردن دکمه ی Customize میتوان تعیین کرد که برنامه های این ناحیه به چه صورت نمایش داده شوند. بر روی یکی از برنامه ها به دلخواه کلیک کنید، منویی مقابل آن ظاهر میشود که شامل گزینه های : Hide When Inactive برای پنهان شدن آیکن زمانی که غیرفعال است و کاربر از آن استفاده نمیکند، Always Hide برنامه را همیشه پنهان کرده و Always Show باعث میشود که در هر حالت نام این برنامه در ناحیه اعلان نمایش داده شود. توجه داشته باشید که تغییراتی که میدهید در دفعه ی بعدی که ویندوز اجرا میشود ( بعد از یک بار خاموش و روشن شدن سیستم) اعمال خواهد شد.

ضمناً بعداً در توضیح برنامه ی System Configuration خواهیم گفت که چگونه میتوان لیست کاملی از برنامه های ناحیه ی اعلان و برنامه های مزاحم مقیم در حافظه را مشاهده کرد و جلوی اجرای آنها را گرفت.



مدیریت کاربران و کامپیوتر:

معرفی MMC(Microsoft Management Console): برنامه‌هایی هستند که حاوی ابزارهای مناسب برای مدیریت یک شبکه و ارائه‌ی سرویس به کاربران بوده و به کمک آنها میتوان بر مشکلات شبکه نظارت داشته و وظایف پیکربندی را به سرعت انجام داد.

هر MMC در واقع یک حامل است که وظایف آن را برنامه‌های داخل آن که اصطلاحاً Snap-In نامیده می‌شوند تعیین میکنند.

کنسولهای از پیش تعریف شده‌ی XP را میتوان در Control Panel>Administrative Tools یافت.

تعریف یک کنسول MMC برای مصارف گوناگون: شما به عنوان کاربر یا مدیر شبکه نیاز به برنامه‌های مدیریتی و محافظتی خاصی دارد که این ابزارهای در قسمتهای مختلف ویندوز پراکنده هستند. بهتر است که این ابزارهای را در یک کنسول جمع‌آوری نموده و در مواقع لزوم از یک کنسول برای تمام مقاصد مورد نیاز خوداستفاده کنید. برای تعریف یک کنسول جدید: در کادر Run از منوی Start عبارت MMC را تایپ کرده،Ok کنید. سپس دستور File>Add/Remove Snap-In را انتخاب کرده و در کادر باز شده دکمه‌ی Add



را بزنید تا لیست Snap-In های در دسترس نمایش داده شوند. بعد از اضافه کردن برنامه‌های مورد نظر کنسول را از طریق File>Save ذخیره کنید. لیست کنسولهای پیش‌فرض ویندوز و کنسولهای تعریف شده‌ی خود را در Start>All Programs>Administrative Tools خواهید دید.

معرفی کنسول Computer Management:

این ابزار امکان انجام وظایف نگهداری کامپیوتر را فراهم میکند.از طریق آن میتوان سه ناحیه سیستم کامپیوتری را مدیریت کرد: System Tools و Storage و Services And Applications. ضمناً میتوان سیستمهای دیگر موجود در شبکه را نیز مدیریت کرد که برای انجام این کار، در داخل برنامه، بر روی Computer And Management کلیک راست کرده و Connect To Another Computer را انتخاب کنید. چنانچه نام کامپیوتر دیگر را نمیدانید بر روی Browse کلیک کنید تا کلیه کامپیوترهای شبکه نمایش داده شوند. هنگام اتصال به یک کامپیوتر دیگر،موجودیتهای اصلی همچنان نمایش داده میشوند اما در زیرپوشه‌ها تغییراتی رخ میدهد. ضمناً بطور مثال از Disk Defragmenterبرای درایو کامپیوتر دیگر نمیتوان استفاده کرد.

System Tools: شامل ابزارهای پیکربندی و نگهداری سیستم است.

Event Viewer: با هر بار راه‌اندازی ویندوز، این ابزار به‌روز می‌شود و کلیه‌ی رخدادهای سیستم را ثبت میکند. این رخدادها شامل وقایع برنامه‌های کاربردی(Application)،وقایع سرویس‌های سیستم(System) و رخدادهای امنیت سیستم(Security) میباشند. در واقع هر یک از این بخش‌ها یک فایلLog جداگانه هستند. در این فایلها سه سطح ردگیری ثبت می‌شوند که با دابل کلیک بر روی هر قسمت آنها را در پانل سمت راست مشاهده می‌کنید: اطلاعات(Information)،هشدار(Warning) و خطا(Error).

پیامهای Information: شامل رخدادهای عادی و نه چندان جدی مثل شروع یا پایان اجرای یک برنامه هستند.

پیامهایWarning: شامل هشدارهای نه چندان جدی هستند مثلا اگر نصب یک برنامه یا یک قسمت از ویندوز موفقیت آمیز نباشد یک هشدار در اینLog درج میشود.

پیامهای Error:حاوی رویدادهای بحرانی هستند که باید فوراً به آنها رسیدگی شود.

برای هر یک از اطلاعات فوق شرح مختصری آمده که آنچه باید به آن توجه کرد ستون Source است که منبع ایجاد پیام را تعیین میکند. هر یک از پیامها را که باز کنید جزئیات آن نمایش داده میشود،به همراه دکمه‌ی Copy که متن پیام را در Clipboard کپی میکند.

بهترین راه برای ردیابی عیبهای جاری سیستم این است که یک بار کلیه فایلهای Log را که در Event Viewer هستند پاک کنیم، به طور مثال برای پاک کرد Log مربوط به Application، روی نام Application کلیک راست کرده و Properties را انتخاب کنید، در پنجره‌ی باز شده دکمه‌ی Clear Log را بزنید. سپس سیستم را Reset کنید و مجدداً رخدادهای Event Viewer را بررسی کنید تا مطمئن شوید که رخدادهای جدید را بررسی میکنید.

نکته: فایل Log یک فایل متنی‌ست که وقایع یک عمل خاص را ثبت میکند بطور مثال هنگام کار کاربران شبکه روی کامپیوترServer فایلهای Log از جزئیات عملکرد آنها ثبت میشود که مدیر شبکه را از فعالیتهای کاربران مطلع میکند. پسوند این فایلها Txt یا Log است که فایلهای Log ویندوز را میتوان در پوشه‌ی Windows یا شاخه‌ی Program Files پیدا کرد. مسلماً فایلهایی که در نامشان کلمه‌یError یا Warning آمده از اهمیت بیشتری برخوردار هستند.

Shared Folders: منابع که بر روی شبکه بین کاربران به اشتراک میگذاریم را از طریق این Snap-In کنترل میکنیم. شامل موارد زیر است:

Shares: نشان‌دهنده‌ی درایوهای اشتراکی و تعداد اتصالات کاربران به آنهاست. انواع اشتراک‌ها عبارتند از: پوشه‌هایی که خود ویندوز به طور پیش فرض بین کاربران به اشتراک گذارده است و منابعی که مدیریت آنها را به اشتراک گذارده که همراه یک علامت$ نمایش داده میشوند.

Sessions: نام و تعداد افرادی که به سیستم متصل هستند را نمایش میدهد ضمن اینکه هر یک از قسمتهای آن شامل تعداد فایلهای باز شده توسط هر فرد و مدت زمان اتصال و بیکاری میباشد. در این قسمت میتوان به جلسه کاری( اتصال) یک کاربر پایان داد( با کلیک راست کردن روی نام وی و انتخاب Close Session) اما بهتر است قبل از انجام این کار برای کاربر یک پیغام هشداردهنده ارسال کنیم: روی نام Computer Management کلیک راست کرده و All Tasks> Send Console Message.

Open Files: میتوان لیست فایهای مشترک را بررسی کرد. اگر روی نام فایلی علامت قفل باشد به این معنی است که فایل بین دو یا چند کاربر مشترک است ولی امکان کار همزمان روی فایل را ندارند. میتوان فایلهای مشترک را نیز بست.

Local Users And Groups: لیست کاربران و گروههای تعریف شده را نمایش میدهد. از طریق قسمت Users میتوان کاربر جدید تعریف کرد. میدانید که تعریف کاربر یا حساب کاربری از طریق اپلت User Accounts در Control Panel هم امکان پذیر است. برای تعریف کاربر در قسمت Users روی نام پوشه کلیک راست کرده و New User را انتخاب کرده و مشخصات کاربر را تعریف کنید. سپس بعد از زدن دکمه‌ی Create و ایجاد کاربر روی نام آن کلیک راست کرده و Properties را انتخاب کنید. در این قسمت میتوان گروهی که کاربر به آن تعلق خواهد داشت و مسیر ایجاد فایل Profile کاربر را تعیین کرد. Profile دربردارنده‌ی تنظیمات Login کاربر است.

ضمن اینکه میتوان کاربران موجود را در این قسمت غیرفعال کرد یا امکان تغییر رمزعبور را از کاربر گرفت.

Performance Logs And Alerts: جهت ردگیری کارایی سیستم و تنظیم هشدارهایی که هنگام کاهش فضای دیسک سخت ویا کارایی یک موضوع نمایش داده شوند استفاده میشود.

Device Manager: لیست قطعات سخت‌افزاری سیستم را نمایش میدهد ضمن اینکه میتوان وضعیت صحت یا عدم صحت عملکرد یک قطعه را بررسی کرد.

Storage: سیستم شامل سه منبع اساسی است: حافظه اصلی(Ram)، دیسک سخت و پردازش ها، که باید کارایی آنها را کنترل کرد.

Removable Storage: وضعیت درایوهای قابل حمل و نقل مثل CD_ROM و DVD_ROM و یا Zip Drive ها که مشابه هارد دیسک ولی قابل حمل ونقل هستند را نمایش میدهد.

Disk Defragmenter: داده های دیسک سخت را تشخیص داده و به کاهش هزینه های کارکرد فیزیکی دستگاه مثل هد کمک میکند.

Disk Management: در این قسمت می توان پارتیشن جدید ایجاد کرد،نام حرف یک درایو را تغییر داد،درایوی را فرمت کرد و وضعیت درایو را بررسی کرد.

Services And Applications:

Services: لیست سرویسهای موجود بر روی سیستم به همراه وضعیت هر سرویس است. کاربر میتواند یک سرویس را به دلخواه اجرا کند یا به اجرای آن پایان بدهد.

Indexing Service: در پس زمینه ی ویندوز محتوایت دیسک سخت را کنترل میکند و هر زمان که کاربر نیاز به خواندن اطلاعاتی از روی هارد داشته باشد وارد عمل میشود و به تسریع یافتن اطلاعات کمک میکند.



امنیت

برای تنظیم امینیت کاربران محلی، از کنسول Local Security Policy در Control Panel>Administrative Tools استفاده می‌کنیم.

قسمتهای مختلف این کنسول را بررسی می‌کنیم:

Account Policies: شامل پوشه‌های زیر است:

Password Policy: محتویات آن بر نحوه‌ی ورود کاربران به سیستم اثر می‌گذارد با این وجود تنظیمات آن چندان جدی نیستند. یکی از راههای جلوگیری از نفوذ هکرها به سیستم این است که به طور مرتب و در فواصل زمانی مشخصی رمزهای عبور عوض شوند. از جمله تنظیمات میتوان به Password History اشاره کرد که مشخص میکند چه تعداد از رمزعبورهای قدیمی کاربران حفظ شود تا ویندوز از تغییر منظم رمزهای عبور توسط آنها مطمئن شود. قسمتهایMinimum Password Age و Maximum Password Age

مشخص میکنند که حداقل و حداکثر فاصله‌ی زمانی مجاز که هر کاربر فرصت دارد رمز خود را تغییر دهد چند روز است. ضمناً از طریق Password Must Meet … تعیین می‌کنیم که رمز عبور هر کاربر از حداکثر میزان پیچیدگی برخوردار باشد تا به راحتی قابل کشف نباشد، به این معنی که رمز باید شامل هر سه دسته کاراکترهای حروف،ارقام و علامتهای ویژه(مثل & و! و..) باشد.

Account Lockout Policies: تعطیلی یک حساب کاربری(Lockout) زمانی رخ میدهد که کاربر به تعداد دفعات مشخصی رمز عبور خود را اشتباه وارد کند که در این حالت ویندوز به وی پیغام میدهد که حساب وی تعطیل شده و باید با مدیر سیستم تماس بگیرد.

Account Lockout Duration: مدت زمان تعطیلی یک حساب را تعیین میکند.

Account Lockout Threshold: تعداد دفعاتی که یک کاربر میتواند رمز خود را اشتباه وارد کند و پس از آن حساب وی تعطیل میشود.

Account Counter After Reset: مدت زمانی که میبایست طی شود تا یک حساب بطور خودکا